විජේට විවෘත ලිපියක්: ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමේදී ප්‍රවේශම් වන්න

හිතවත් විජේ, තමිල්නාඩුවේ මහ ඇමතිවරයා බවට පත්වීම පිළිබඳව මගේ උණුසුම් සුබපැතුම්!

ඉන්දියාවේ විශාලතම සහ ආර්ථික වශයෙන් වඩාත්ම සංවර්ධිත ප්‍රාන්තවලින් එකක් පාලනය කිරීම ඔබ දැන් ආරම්භ කර ඇති බැවින්, කුඩා හා විශාල ගැටලු රාශියක් මතු වනු ඇත. දිවුරුම් දීමෙන් පසුව ප්‍රාන්තයේ පවතින මූල්‍ය අර්බුදය පිළිබඳව ඔබ දැනටමත් සඳහන් කර ඇත.

ඉන්දියාවේ බොහෝ මහ ඇමතිවරුන්ට මෙන් නොව, අසල්වැසි රටක් වන ශ්‍රී ලංකාවට බලපාන හෝ ඊට සම්බන්ධ කාරණාවලට ඔබට වරින් වර මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත.

හේතු කිහිපයක් නිසාම, ඔබ දැඩි ලෙස ප්‍රවේශම් විය යුත්තේ මෙතැනදීය.

තමිල්නාඩුවේ ඉපිද හැදී වැඩුණු අයෙකු ලෙස, ශ්‍රී ලංකාවේ ජනවාර්ගික ගැටුම, විශේෂයෙන්ම එම රටේ දෙමළ සුළුතරයට දිගින් දිගටම පීඩා විඳීමට සිදුවී ඇති ගැටලු පිළිබඳව ඔබට පුළුල් අවබෝධයක් නොමැති යැයි සිතිය නොහැකිය.

අවාසනාවකට මෙන්, තමිල්නාඩුවේ ප්‍රධාන ධාරාවේ දේශපාලඥයින්, විශේෂයෙන්ම ද්‍රවිඩ පක්ෂවලට අයත් අය (ඔබ විසින් පරාජය කරන ලද අය), බොහෝ විට හැසිරී ඇත්තේ ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ජනතාවට වැඩි හානියක් සිදුවන ආකාරයටය.

බොහෝ කරුණු සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගේ ඝෝෂාකාරී හා යුදකාමී හැසිරීම, එක් අතකින් එහි සිටින දෙමළ ජනතාවට කිසිදු උදව්වක් වී නොමැති අතර, අනෙක් අතට, පාක් සමුද්‍ර සන්ධියේ දෙපසම සිටින දෙමළ ජනතාව බෞද්ධ ශ්‍රී ලංකාව ගිල දැමීමට සැරසෙන්නේ යැයි කියන සිංහල මිථ්‍යාවකට ජීවය ලබා දී ඇත.

අලුතින්ම සියල්ල ආරම්භ කරන අයෙකු ලෙස ඔබ කළ යුතු පළමු දෙය නම්, පුළුල් ඉන්දීය රජයේ ස්ථාවරය කිරා මැන බැලීමකින් තොරව, අනවශ්‍ය ලෙස ශ්‍රී ලාංකීය ගැටලුවලට පැටලීමෙන් වැළකී සිටීමයි.

ඔව්, ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ ජනතාවට සැබෑ අභියෝග රැසකට මුහුණ දීමට සිදුවී ඇති අතර, ඉන් හතරක් මෙහි සඳහන් කළ හැක. මින් දෙකක් සෘජුවම තමිල්නාඩුවට සම්බන්ධය.

2009 දී බෙදුම්වාදී යුද්ධය අවසන් වුවද, කොළඹ රජය විසින් කොතෙකුත් පොරොන්දු ලබා දී තිබුණත්, දිගුකාලීන සන්නද්ධ ගැටුම් සමයේදී හමුදාව විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලද දෙමළ ජනතාවට අයත් අක්කර දහස් ගණනක ඉඩම් තවමත් ආපසු ලබා දී නොමැත.

යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු අතුරුදහන් වූ සහ ඝාතනය වී ඇතැයි පුළුල් ලෙස විශ්වාස කෙරෙන දහස් ගණනක් වූ, ප්‍රධාන වශයෙන් තරුණ දෙමළ ජනතාව සම්බන්ධයෙන්ද කිසිදු විශ්වාසදායක ඉදිරි පියවරක් ගෙන නොමැත.

ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු සහ නැගෙනහිර දෙමළ කාන්තාවන් අතුරුදහන් වූ තම ස්වාමිපුරුෂයන්, පුතුන් සහ සහෝදරයන් වෙනුවෙන් තවමත් යුක්තිය ඉල්ලා සිටිති. අතුරුදහන් වූවන් අතරට කාන්තාවන් ද ඇතුළත් වේ.

මාක්ස්වාදියෙකු වන ජනාධිපති අනුර දිසානායක මහතාගේ නායකත්වයෙන් යුත් නව රජයක් 2024 දී කොළඹදී බලයට පත් වූයේ ශ්‍රී ලංකාවට බලපා ඇති ඓතිහාසික වැරදි බොහෝමයක් නිවැරදි කරන බවට පොරොන්දු වෙමිනි. නමුත් හදිසියේම දිසානායකගේ දෑත් බැඳ දමා ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබේ.

ඉන්පසු, යුද්ධයෙන් බේරීම සඳහා තම දිවයිනෙන් පලා ගොස් වසර ගණනාවකට පසුවත් තවමත් තමිල්නාඩුවේ සිටින බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇති 87,000 ක් පමණ වන ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ සරණාගතයින් සිටිති.

ඉන්දීය සහ තමිල්නාඩු රජයන් සරණාගතයින්ට මූල්‍ය ආධාර සපයන නමුත් එය සීමිත ස්වභාවයක් ගනී. ඔවුන්ගේ ජීවන තත්ත්වය නඟා සිටුවීමට බොහෝ දේ කළ හැකිය. බොහෝ දෙනෙක් නැවත ශ්‍රී ලංකාවට යාමට කැමැත්තෙන් සිටිති. ඔවුන්ට උපකාර කළ යුතුය. බොහෝ දෙනෙක් ඉන්දියාවේ ඉපිද හැදී වැඩී ඇති අතර ඉන්දීය පුරවැසියන් වීමට අවශ්‍යව සිටිති. දශක ගණනාවක් තිස්සේ ඇදී යන මෙම ප්‍රශ්නය ඉක්මනින්ම විසඳිය යුතුය.

ඉන්දියාවට සහ ශ්‍රී ලංකාවට සම්බන්ධ බරපතලම ගැටලුවක් වන්නේ තමිල්නාඩුවේ දෙමළ ධීවරයින් සහ දිවයින (ශ්‍රී ලංකාව) අතර පවතින නිමක් නැති ආරවුලයි.

මෙය ඉන්දීය ධීවරයින් සහ ශ්‍රී ලංකා රජය අතර පවතින ආරවුලක් බවට හැඟීමක් ඇති කිරීමට තමිල්නාඩු දේශපාලඥයින් පෙළඹී ඇත. අවම වශයෙන් 2009 දී බෙදුම්වාදී යුද්ධය අවසන් වූ දා සිට හෝ සැබෑ කතාව මෙය නොවේ.

කැත සත්‍යය නම් තමිල්නාඩුවේ පරිසරයට හානි කරන බොටම් ට්‍රෝලර් (මුහුදු පතුල ගාන දැල් යාත්‍රා), ඉන්දියානු මුහුදු සීමාවේ සාගර ජීවීන් විනාශ කිරීමෙන් පසු දැන් වැඩි වශයෙන් ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවේ මසුන් අල්ලමින් සිටීමයි.

මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ වයඹදිග වෙරළ තීරයේ ජීවත් වන දෙමළ ධීවරයින්ට නීත්‍යානුකූලව හිමිවිය යුතු මුහුදු ආහාර සොරකම් කිරීමක් පමණක් නොව, තමිල්නාඩු ධීවරයින් බොටම් ට්‍රෝලින් තහනම් කරන කොළඹ නීතියක් උල්ලංඝනය කිරීමක්ද වේ.

මෙය නිතරම ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවේදී ඉන්දීය ධීවරයින් අත්අඩංගුවට ගැනීමට හේතු වේ. බොටම් ට්‍රෝලර් අයිතිකරුවන්ගේ බලපෑමට ලක්වන තමිල්නාඩු දේශපාලන නායකයින්, අත්අඩංගුවට ගත් අය වහාම නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිති.

කලකිරීමට පත් ශ්‍රී ලංකා රජය දැන් ඉන්දියානු ට්‍රෝලර් යාත්‍රා අත්පත් කර ගෙන ඒවා අබලි ද්‍රව්‍ය ලෙස බැහැර කරයි. තමිල්නාඩුවෙන් සිදුවන ට්‍රෝලර් ආක්‍රමණය කිසි දිනෙක අවසන් නොවීමත්, එමඟින් තම වටිනා සාගර සම්පත් එන්න එන්නම තමන්ට අහිමි වීමත් පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකාවේ වයඹදිග ප්‍රදේශයේ දහස් ගණනක් දෙමළ ධීවරයින් දැඩි කලකිරීමට පත්ව සිටිති.

ධීවර කර්මාන්තය ඔබට පෙත්සම් ඉදිරිපත් කරන්නේ නම්, ශ්‍රී ලංකාවේ බොටම් ට්‍රෝලර් තහනම ගැන ඔවුන්ට පවසා, උදාහරණයක් ලෙස පකිස්ථාන හෝ බංග්ලාදේශ මුහුදු සීමාවේ මෙතරම් නිර්ලජ්ජිත ලෙස මසුන් ඇල්ලීමට ඔවුන් එඩිතර වන්නේ දැයි අසන්න. බොටම් ට්‍රෝලින් ක්‍රමය නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ වඩාත්ම පීඩාවට පත් වන ප්‍රජාව වන්නේ දෙමළ ධීවර ජනගහනයයි.

කරුණාකර ශ්‍රී ලංකා ගැටුම සරල සිංහල (නරක මිනිසුන්) එරෙහිව දෙමළ (හොඳ මිනිසුන්) යන ආඛ්‍යානයකින් යුත් තමිල්නාඩුවේ පටු දෘෂ්ටිකෝණයකින් නොබලන්න.

ඔබේ එක් මැතිවරණ ප්‍රචාරක කතාවකදී, හිටපු අගමැති රජිව් ගාන්ධි ඝාතනය කර වසර 18 කට පසු 2009 දී මරා දමන ලද දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි (එල්ටීටීඊ) සංවිධානයේ නායක වේළුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන්ව ඔබ වර්ණනා කළේය.

ප්‍රභාකරන් දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් අවි අතට ගත් බව සැබෑවකි. නමුත්, විශේෂයෙන් යුද්ධයේ අවසාන භාගයේදී එල්ටීටීඊ පාලන ප්‍රදේශයෙන් පලා යාමට උත්සාහ කළ අයද ඇතුළුව දේශපාලඥයින්, සටන්කාමීන් සහ සිවිල් වැසියන් යන දෙමළ ජාතිකයින් සිය ගණනක්ද ඔහුගේ කොටි සංවිධානය විසින් ඝාතනය කරන ලදී.

එල්ටීටීඊය විසින් යන්තම් නව යොවුන් වියේ පසුවන, වැඩි වශයෙන් දිළිඳු පවුල්වල ළමුන් ඇතුළු සිය ගණනක් දෙමළ ළමුන් බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගත් අතර, මරණය නියත වූ යුද්ධයක සටන් කිරීමට ඔවුන්ට බල කරන ලදී.

නමුත් යුද්ධය අවසන් වූ විට, ළමයින්, තරුණ තරුණියන් සහ සමහර ප්‍රවීණයන් ද ඇතුළුව ඇස්තමේන්තුගත එල්ටීටීඊ සටන්කාමීන් 12,000 ක් පමණ හමුදාවට භාර වූහ. සමහර ප්‍රමුඛ පෙළේ කොටි සාමාජිකයින් සුදු කොඩිය වනමින් යටත් වීමට උත්සාහ කළහ; ඔවුන් සැබෑ යුද අපරාධයක් ලෙස බොහෝ දෙනා සලකන වෙඩි තැබීමකින් ඝාතනය වීම වෙනත් කරුණකි.

කරුණාකර එල්ටීටීඊ අරමුණ සමඟ තවමත් බැඳී සිටින ශ්‍රී ලංකාවේ සහ තමිල්නාඩුවේ "දෙමළ ජාතිකවාදීන්ගෙන්" ඈත් වී සිටින්න. මෙම කොටස පරාජිත දෙමළ කොටි සංවිධානයේ මතකය ජීවමානව තබා ගැනීම සඳහා සංකේතවාදය කෙරෙහි දැඩි විශ්වාසයක් තබා ඇත.

හමුදාව විසින් මැයි 19 වන දින ප්‍රභාකරන් ඝාතනය කළ බව තරයේ ප්‍රකාශ කළද, ඔහු මිය ගිය බව කියන මැයි 18 වන දිනය තමිල්නාඩු ප්‍රාන්ත සභාවේ නිල යෝජනාවක් මගින් "මුල්ලිවයික්කාල් ජනසංහාර අනුස්මරණ දිනය" ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලෙස යාපනයේ එවැනි එක් දෙමළ දේශපාලනඥයෙකු ඔබෙන් ඉල්ලා සිටීම ගැන මම පුදුම නොවෙමි.

කරුණාකර මෙවැනි නාට්‍ය වලින් ඈත්ව සිටින්න.

ඔබගේ මූලික කාර්යය වන්නේ තමිල්නාඩුවේ සංවර්ධනය වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම බව සැමට පැහැදිලි කරන්න. අසල්වැසි රටවලට අදාළ ගැටළු සාකච්ඡා කළ යුත්තේ මධ්‍යම රජය සමඟ සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසුව පමණි.

ජනවාර්ගික හැඟීම් උත්සන්න වී තිබූ සමයේ, 1987 දී තමිල්නාඩු ප්‍රාන්ත සභාව විසින් එල්ටීටීඊයට සහ තවත් දෙමළ සටන්කාමී කණ්ඩායමක් වන ඊරෝස් (EROS) වෙත මූල්‍ය ආධාර ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. ඉන්දියාව දෙමළ සටන්කාමීන්ට ලබා දුන් විශාල රහසිගත සහයෝගය සලකා බලන කල, එය ඇත්ත වශයෙන්ම කුඩා කාරණයකි.

නමුත් සත්‍යයට මුහුණ දිය යුතුය. පකිස්ථාන පාර්ලිමේන්තුව ඉන්දීය මුස්ලිම් කණ්ඩායම්වලට මූල්‍ය ආධාර නිවේදනය කළහොත් ඉන්දියානුවන් සතුටු වෙයිද? නැතහොත් සෞදි අරාබිය, පකිස්ථානය, තුර්කිය හෝ මැලේසියාව ඉන්දියානු මුස්ලිම්වරුන්ට සම්බන්ධ ගැටළු සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියාවට දේශනා කළහොත් කුමක් වෙයිද?

ද්විපාර්ශ්වික ගැටළුවලට අමතරව, අද වන විට ඉන්දියා-ශ්‍රී ලංකා සබඳතා පුළුල් හා සමෘද්ධිමත් ආර්ථික සබඳතාවලින් සලකුණු වී ඇත. පටු මුහුදු තීරයකින් ශ්‍රී ලංකාවෙන් වෙන් වී ඇති තමිල්නාඩුව මෙහි ප්‍රධාන භූමිකාවක් ඉටු කරනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ සහ තමිල්නාඩුවේ දෙමළ ජනතාවගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා ඔබේ රජය ගවේෂණය කළ යුතු එක් අංශයක් මෙයයි. ආර්ථික බලවතෙකු වන තමිල්නාඩුව සමඟ ආර්ථික සබඳතා වේගවත් කළ යුතු බවට එම රටෙන් වැඩි වැඩියෙන් හඬ නැගෙමින් තිබේ.

ඔව්, ඔබ ශ්‍රී ලාංකීය නායකයින් හමුවන විටකදී, ඔවුන්ගේ දෙමළ ප්‍රජාවට බලපාන ගැටළු පිළිබඳව ඔබේ උත්සුකයන් ප්‍රකාශ කළ හැකිය. ඝෝෂාකාරී, ආක්‍රමණශීලී සහ පුවත්පත් සිරස්තල ග්‍රහණය කර ගන්නා දෙමළ ජාතිකවාදී කතිකාවට සාක්ෂාත් කරගත නොහැකි දේ බොහෝ විට නිහඬ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකත්වය විසින් සාක්ෂාත් කර ගනු ලැබේ.

විශ්වාසී, එම්.ආර්. නාරායන් ස්වාමි

සංස්කාරකගේ සටහන: එම්.ආර්. නාරායන් ස්වාමි යනු දකුණු ආසියාතික දේශපාලනය සහ ගැටුම් පිළිබඳ සම්මානනීය පොත් කිහිපයක් රචනා කළ ජ්‍යෙෂ්ඨ මාධ්‍යවේදියෙක් සහ කතුවරයෙකි. ‘ටයිගර්ස් ඔෆ් ලංකා’ (Tigers of Lanka) යනු ඒ අතරින් එකකි. ඔහු ජැෆ්නා මොනිටර් (Jaffna Monitor) හි උපදේශක සංස්කාරක ලෙසද කටයුතු කරයි.

මූලාශ්‍රය: https://www.jaffnamonitor.com/featured/open-letter-to-vijay-tread-carefully-on-sri-lanka/